اگر امريکا سال گذشته همين موقع قطعنامه 1737 را عليه ايران تصويب کرده بود و در آستانه تصويب 1747 اميدوار بود بتواند با ارائه هر 3 ماه يک قطعنامه به شوراي امنيت، چهره اي متخاصم از ايران به نمايش بگذارد، اکنون حدود يکسال بعد براي تصويب قطعنامه اي ضعيف که بيشتر با انگيزه تأثيرگذاري بر معادلات سياسي داخلي ايران و تقويت گروههاي متمايل به غرب تنظيم شده است، به سختي با مشکل مواجه است.  به گزارش رجانيوز، اين مشکل آنجا نمود بيشتري يافت که البرادعي در گزارش ماه فوريه خود صراحتاً از مختومه شدن موضوعات مورد توافق ميان ايران و آژانس در چارچوب مداليته و شفافيت و همکاري بيشتر ايران خبر داد. گزارشي که نماينده افريقاي جنوبي بر مبناي همان، با ادامه رسيدگي به پرونده ايران در شوراي امنيت ابراز مخالفت و اعلام کرد تمام مواردي که به استناد آنها، پرونده ايران به شوراي امنيت آمد از نظر آژانس بين المللي انرژي اتمي خاتمه يافته است. اندونزي، ويتنام و ليبي نيز با دلايل مشابه موافق صدور قطعنامه جديد نيستند. در ميان اعضاء دائم شوراي امنيت نيز روسيه و به ويژه چين عجله اي براي صدور قطعنامه ندارند. در اين ميان روسيه نيز بي ميل نيست در قبال حمايت امريکا از استقلال کوزوو، واکنش متقابلي نشان دهد. به هرحال، بروز اختلاف شديد ميان اعضاي دائم و شماري از اعضاي غيردائم و مستقل شوراي امنيت، رأي‌گيري درباره پيش نويس قطعنامه سياسي و ضد ايراني به تعويق افتاده اما برخي بانيان آن گفته‌اند كه اين راي‌گيري احتمالا دوشنبه صورت مي‌گيرد. امريكا، انگليس و فرانسه با حمايت روسيه و چين، وعده داده بودند كه روز جمعه متن اين پيش نويس قطعنامه را در وضعيت آماده راي‌گيري قرار دهند و روز شنبه نيز درباره آن راي‌گيري كنند. به گزارش ايرنا اين موضوع خشم شماري از اعضاي غير دائم شوراي امنيت را برانگيخت و آشكارا مخالفت خود را با آن اعلام كردند. شماري از اين اعضا بويژه اندونزي، ليبي، آفريقاي جنوبي و ويتنام از اعضاي دائم خواستند تا به گزارش آژانس به عنوان ديده‌بان بين‌المللي در عرصه انرژي هسته‌اي توجه كنند و اشاره داشتند كه نبايد ايران بخاطر همكاري با آژانس كه در گزارش نيز بر آن تاكيد شده، تنبيه شود. امريكا كه شوراي امنيت را عملا به حياط خلوت خود تبديل كرده، بدنبال گزارش آژانس، كه تأييدي بر صلح‌آميز بودن فعاليتهاي هسته‌اي تهران بود، صريحاً اعلام كرد كه گذشت زمان بيش از اين به نفع آن كشور نيست و بايستي بسرعت عليه ايران قطعنامه صادر شود. اعضاي دائم شوراي امنيت و آلمان، عصر جمعه پس از يك جلسه غيرعلني، به اين نتيجه رسيدند كه رأي‌گيري درباره اين پيش نويس، با توجه به مخالفت شماري از اعضاي غيردائم، آنها را بيش از پيش منزوي و سوء‌استفاده سياسي از اين نهاد بين‌المللي را آشكارتر مي‌كند. به هر صورت، به‌نظر مي‌رسد كه اين كشورها با تأخير در راي‌گيري مي‌خواهند دستكم نظر مساعد چهار عضو غيردائم شورا را كسب كنند و به اين ترتيب ساعتها و روزهاي آتي، ديپلماسي سنگين پشت پرده‌اي براي همراه كردن اين كشورها شكل خواهد گرفت. مخالفت آفريقاي جنوبي به عنوان قدرتمندترين كشور آفريقايي، مخالفت اندونزي به عنوان پرجمعيت‌ترين كشور اسلامي، مخالفت ليبي به عنوان نماينده كشورهاي عربي در شورا و بالاخره مخالفت ويتنام به عنوان كشوري كه يادآور به زانو درآوردن قدرت نظامي امريكاست، ضربه سنگيني به بانيان اين قطعنامه است. بدون ترديد، ساعات آتي، ساعات ديپلماتها و ساعات قدرتمندنمايي ديپلماسي است و بي‌جهت نيست كه حتي روساي جمهوري و وزيران خارجه قدرتهاي غربي در روزهاي اخير بطور مستقيم و آشكارا وارد عمل شده‌اند. سوالي كه اكنون مطرح است، اين است كه آيا امريكا، انگليس و فرانسه كه تاكنون از هيچ تلاشي براي تبديل شوراي امنيت به شوراي ايجاد ناامني و درگيري در جهان دريغ نكرده‌اند، سرانجام ممكن است از بازيهاي سياسي خود براي تضعيف بيش از پيش شوراي امنيت و از آن مهمتر تضعيف آژانس بين‌المللي انرژي اتمي، دست بردارند؟ شواهد نشان مي‌دهد كه اين بار اين قدرتها مصمم هستند تا به بهاي پيشبرد اهداف سياسي خود، اعتبار و منزلت آژانس بين‌المللي انرژي اتمي را نابود كنند، خواسته نامشروعي كه بي‌ترديد همه كشورهاي جهان بايستي در مقابل آن ايستادگي كنند.

نوشته شده توسط محمد جوادی در شنبه 1386/12/11 |